Door het werpen van het lot werd de verdeling verwezenlijkt, "want één op de tien families moest in Jeruzalem, de heilige stad, gaan wonen en de negen andere in een andere stad."

"Ik heb alles gezien wat onder de zon gebeurt, en vastgesteld dat het niet meer is dan lucht en najagen van wind." (Prediker 1:14).

Prediker begint zijn boek behoorlijk pessimistisch: alle dingen lijken weinig nut te hebben volgens hem.

Uit het gebed dat Jona tot God richt als hij in de vis is, is op te maken hoe Jona de dingen ervoer:

"Uit het rijk van de dood schreeuw ik om hulp.

Maar ik zal mijn stem in dank verheffen

en U offers brengen;

mijn geloften los ik in.

Het is de HEER die redt (hieruit blijkt zijn geloof)!

Met wier is mijn hoofd omwonden (het was een zeer onaangename ervaring)."

Jona benoemt zijn 'opgeslokt zijn door de vis' niet als zijnde een visioen.

In Lucas 13:32 staat: "Hij antwoordde: 'Zeg tegen die vos: Let op, Ik drijf demonen uit en vandaag en morgen genees Ik mensen, en op de derde dag bereik Ik de voltooiing'."