In Deuteronomium 9:20 staat dat Mozes bad voor Aäron, zijn broer. Aäron was priester en hij was het die toegaf aan de wens van het volk om een zichtbare god te hebben.

Exodus 32:4: "Alles wat ze hem brachten smolt hij om en hij goot er een beeld van in de vorm van een stierkalf."

Verderop in die tekst schrijft de Prediker: "God doet het zo opdat de mens ontzag voor Hem heeft." (Prediker 3:14).

Het boek Prediker komt telkens uit op de slotsom, dat de zin van het leven is te genieten van de opbrengst van je werk en ontzag te hebben voor God.

Jezus had hiervoor in Nazaret, in de stad waar Hij was opgegroeid in de tempel uit de boekrol van Jesaja gelezen.

Lucas schrijft: "allen betuigden Hem hun bijval en verwonderden zich over de genaderijke woorden die uit zijn mond vloeiden." Toch werd Hij uit de stad verdreven. Nu in Kafarnaum waren de inwoners ook onder de indruk van zijn woorden. Toen Hij hen wilde verlaten en verder wilde trekken probeerden ze Hem ervan te weerhouden om weg te gaan.

Jakobus zet zijn lezers aan het denken over de manier waarop wij over onze broeders en zusters spreken.

Waarom God zegenen en mensen vervloeken als ieder mens naar het evenbeeld van God is geschapen?