God zei tegen Hagar dat ze terug moest gaan naar Sara en haar meesteres weer gehoorzaam moest zijn.

Hanna, de moeder van Samuel, wijdde haar zoon aan God toe

(1 Samuel 1).

Rachel nam de godenbeeldjes mee uit het huis van haar vader Laban (Genesis 31:19).

Als Mozes de plaag aankondigt aan de farao zegt hij: "De HEER zal onderscheid maken tussen het vee van de Israëlieten en dat van de Egyptenaren: de Israëlieten zullen geen enkel dier verliezen." (Exodus 9:4).

Als de plaag voorbij is, zegt de Bijbel: "De farao liet navraag doen en kreeg te horen dat er bij de Israëlieten niet één dier gestorven was. Toch bleef hij hardnekkig weigeren het volk te laten gaan." (Exodus 9:7).

Johannes en Jakobus, de zonen van Zebedeüs, worden door Jezus 'Boanerges' genoemd, wat betekent: 'zonen van de donder'.

Petrus en Andreas zijn ook broers, maar worden niet 'zonen van de donder' genoemd. Van Filippus weten we niet of hij een broer had.

Jezus was in zijn tijd revolutionair. Dat betekent dat Hij dingen anders deed dan waar men bekend mee was. "Hij werd gehoond en hoonde zelf niet, Hij leed en dreigde niet, Hij liet het oordeel over aan Hem die rechtvaardig oordeelt."