De Bijbel zegt: "Hij greep het stierenbeeld, gooide het in het vuur en verpulverde het. De as strooide hij op het water, en dat liet hij de Israëlieten drinken." (Exodus 32:20).

Numeri 28:3 en 4 vertelt dat er twee eenjarige rammen geofferd moesten worden. Een in de morgen en een tegen het vallen van de avond. Dit moest worden aangevuld met een graanoffer en een wijnoffer. Offers zijn altijd tekenen van het grote Lam, Jezus, die zichzelf als een offer zou geven.

In dit hoofdstuk wordt het lijden van Christus zeer duidelijk beschreven. Hij droeg onze ziekten en nam ons lijden op zich, om onze zonden werd hij doorboord en zijn striemen brachten ons genezing.

Hij deed zijn mond niet open; er staat niet dat hij zich verzette tegen onrecht.

In Hebr 13:16 geeft de schrijver aan dat de offervaardigheid ook praktisch moet zijn zodat anderen kunnen delen in wat de gelovigen ontvangen hebben. Liefdadigheid is daarbij gericht op noden in het algemeen, mededeelzaamheid of onderlinge solidariteit is gericht op medegelovigen. Deze 'offers' kunnen geldelijk zijn, maar kunnen ook bestaan uit goederen of dienstverlening.