Na de zondvloed, waarbij Noach met zijn gezin en de dieren gered werden in de ark, werd op aarde één taal gesproken. De mensen besloten een stad te bouwen met een toren tot in de hemel, maar de HEER greep in en verwarde hun spraak. De stad kreeg toen de naam Babel.

De Israëlieten verweten zowel God als Mozes dat ze uit Egypte waren weggehaald. Ze klaagden over een tekort aan voedsel en water en daarom stuurde God giftige slangen. Toen het volk tot inkeer kwam, moest Mozes een koperen slang maken en iedereen die daarnaar keek, bleef in leven (Numeri 21:7-9).

De Bijbel zegt dat er vijf wijze en vijf dwaze meisjes waren. De wijze hadden voldoende olie meegenomen voor hun lampen; de dwaze niet (Matteüs 25:1-13).

De priester en de Leviet nemen hun verantwoordelijkheid niet; de Samaritaan, iemand van een vijandelijk volk, doet dit wel (Lucas 10).