Saul (Hand. 13:21): “Daarna vroeg het volk om een koning, en God gaf hun Saul, de zoon van Kis, een man uit de stam Benjamin, die veertig jaar regeerde.”

David: (2 Sam.5:4-5): “David was dertig jaar oud toen hij koning werd en hij regeerde veertig jaar: vanuit Hebron regeerde hij zeven jaar en zes maanden over Juda en vanuit Jeruzalem regeerde hij drieëndertig jaar over heel Israël en Juda.” 

Salomo (1Kon.11:42): “Veertig jaar regeerde Salomo vanuit Jeruzalem over heel Israël.”

Joas (2 Kon.12:1-2): “Joas was zeven jaar oud toen hij koning werd, in het zevende jaar van Jehu. Veertig jaar regeerde hij in Jeruzalem.”

De eerste zes hoofdstukken zijn geschiedkundig van aard met enkele profetische vergezichten (hoofdstuk 2 t/m 4).

De hoofdstukken 7 t/m 12 zijn profetisch van karakter en zijn o.m. gerelateerd aan het Bijbelboek Openbaring vanaf hoofdstuk 6.

Marcus vermeldt ons de volgende reden: "Hij genas vele zieken van allerlei kwalen. Ook dreef Hij veel demonen uit, maar Hij stond ze niet toe om iets te zeggen, want ze wisten wie Hij was." (Marcus 1:34).

In Hand. 5:17-18 staat: "Daarop besloten de hogepriester en zijn medestanders, de sadduceeën, in te grijpen. Vervuld van jaloezie als ze waren, lieten ze de apostelen gevangennemen en opsluiten."