Hoewel Isaak wel de enige erfgenaam van Abraham was (Genesis 25:5), was hij niet diens enige zoon en zelfs niet de eerste zoon.

Toen Abraham en Sara geen kinderen kregen, bedacht Sara dat Abraham met haar slavin zou slapen. De zoon van die slavin zou dan als kind van Abraham en Sara gelden (Genesis 16:2). God had echter beloofd dat Abraham en Sara zélf een kind zouden krijgen en die belofte werd vervuld door de geboorte van Isaak.

De Bijbel zegt: "Eenmaal per jaar moet Aäron aan de hoorns van dit altaar de verzoeningsrite voltrekken met het bloed van het reinigingsoffer, en alle komende generaties moeten dit gebruik in stand houden. Dit altaar is voor de HEER allerheiligst." (Exodus 30:10).

Op de Grote Verzoendag zijn er twee bokken nodig als reinigingsoffer of zondoffer zoals het in de HSV genoemd wordt. Hiervan komt ons woord zondebok. Van de eerste bok komt alleen het bloed in de heilige ruimte achter het voorhangsel. Op de tweede bok werden de zonden van het volk gelegd. Daarna werd de bok levend de woestijn in gestuurd. Zie Leviticus 16.

De gelijkenis van het verloren schaap komt helemaal niet in Marcus voor. Die staat in Lukas 15:1-7. De andere gelijkenissen staan allemaal in hoofdstuk 4 van Marcus.

De Bijbel zegt: "De heilige Geest zegt immers: 'Horen jullie vandaag zijn stem, wees dan niet halsstarrig, als tijdens de opstand, ten tijde van de beproeving in de woestijn.'"

De Israëlieten deden veertig jaar over de reis door de woestijn omdat ze halsstarrig waren en niet naar God luisterden. De schrijver haalt deze geschiedenis aan als les en als waarschuwing omdat hij graag ziet dat wij wel direct naar God luisteren.